ผมไม่ต้องตื่นเช้ามากอย่างเคย....
เพราะอะไรเหรอครับ...
ตอนนี้ผมเรียนจบแล้ว ไม่ต้องตื่นไม่ทำงานช่วงเช้าเหมือนเวลา 6 ปีที่ผ่านมา...
ตามหน้าที่ของนักศึกษาแพทย์ทั่วไป...ครับ ผมเรียนหมอ เอ้อ จบหมอ
.
วันนี้ผมยังอยู่ที่หอ ถึงแม้บ้านจะห่างจากหอเพียงไม่กี่กิโล ผมกลับมาอีกครั้งเพื่อนเก็บของในห้อง
เรื่องบางเรื่อง รวมทั้งความผูกพันบางอย่างก็ยากจะอธิบายนะครับ
ห้องนี้ผมอยู่นแทบเป็นบ้านของผมมา 3 ปีได้แล้ว มีเรื่องดีๆ และไม่ดีเกิดขึ้นก็มาก
เตียงที่ผมเคยนอน เคยให้บางคนมานอนร้องไห้อยู่ รวมทั้งเป็นที่ๆเพื่อนผมเอาผมมาทิ้งหลังเมากลับมา
โต๊ะญี่ปุ่นที่ตั้ง notebook ตัวเก่ง เคยมีบางคนมานั่งดูบอลผ่านเน็ตด้วยกันอยู่(ผมไม่มีทีวี)
ห้องทั้งห้อง ที่เคยต้อนรับเพื่อนๆของผมที่เข้ามาพูดคุย รวมถึงมานั่งปรับทุกข์
รวมถึงอีกหลายๆที่ภายในห้องขนาดประมาณ 3x4 เมตรแห่่งนี้
...
จากนี้ไป คงไม่มีอีกแล้ว หลังจากนี้อีกประมาณเดือนครึ่ง...
ไม่ใช่แค่ห้อง
แต่พวกผมอาจต้องแยกกันไปตามจังหวัดต่างๆ ห่างไกลกันพักใหญ่ๆ
ไม่รู้ทางข้างหน้าจะเป็นยังไง จะเจอคนแบบไหนบ้าง จะดีหรือแย่กว่านี้
การเลือกจังหวัดแบบใหม่ ทำให้การแพคไปกับเพื่อนที่สนิทกันเป้นไปได้ยากขึ้น
ช่างเหอะ ตอนนี้ผมคงได้แต่เก็บความทรงจำดีๆที่นี่ กับเพื่อนที่สนิทที่นี่ ไว้ในใจ
รอจนกว่าจะพบกันในวันข้างหน้า..
จริงๆวันนี้ก้อวันที่ 3 แล้วที่ผมยังคงพักอยู่ที่หอ ถึงเรียนจบมาเกือบอาทิตย์แล้วก้อตาม
ของเกือบทุกอย่างในห้องถูกแพคลงลังเกือบ 10 ใบตั้งไว้
ตู้อีก 2 ใบที่ตั้งรอการแยกส่วนเพื่อนำกลับบ้าน รวมทั้งเสื้อผ้าในตู้ที่รอการแพคอีกรอบ
สิ่งที่ทำได้ดีที่สุดในตอนนี้ ก้อคงแค่...
เก็บทุกอย่างไว้เป็นความทรงจำที่ดีเท่านั้น
ปล.กะจะปรับปรุง blog รวมทั้งทำ title ไปๆมาๆก้อยังไม่ได้แตะเลย คนที่เข้ามาอ่านก้อทนๆ blog หน้าตาประหลาดๆไปก่อนนะคับ ไม่เกินอาทิด จะทำใหม่แน่ๆ -_-"
